Podejmowana refleksja koncentruje się na próbie ukazania znaczenia figur geometrycznych w filozofii starożytnej oraz ich związku z rozumieniem struktury rzeczywistości, porządku kosmosu i zasad poznania. Analiza wybranych koncepcji pitagorejskich, platońskich, arystotelesowskich, stoickich i neoplatońskich pozwala prześledzić przemiany znaczenia figury – od matematycznego modelu rzeczywistości, przez wyraz jej harmonii i doskonałości, aż po logiczny schemat rozumowania oraz symbol porządku metafizycznego. Szczególne znaczenie zajmuje problem relacji między geometrią a ontologią, ukazujący figurę jako sposób wyrażania ładu, jedności i struktury bytu. Zajęcia służą opiniotwórczej refleksji nad obecnością matematyki, geometrii i symboliki w starożytnym obrazie świata oraz nad ich znaczeniem dla filozoficznego poszukiwania zasad rzeczywistości.
Uczestnicy: klasa 1B
Opiekun projektu: dr Robert Warchał
